Dziękuję za to że jesteś Skarbie...za Twój oddech, który pozwala mi żyć...za uśmiech dzięki któremu i ja się uśmiecham...za spojrzenie z którego czerpie siłę, za pocałunki, które pozwalają mi wytrzymać w tym ciężkim świecie oraz za Twoja miłość bez której upadłabym martwa...

Dlaczego tak jest, że ludzie odchodzą nie żegnając się znami, są przecież tak bardzo przez nas kochani, chciałabym się pożegnać z nim choć widzi mnie często...mówię sobie że go nie kocham lecz to kłamstwo...kocham go bo jest mi bliski, kocham go bo to moja rodzina...a on mnie zostawił...wybacze mu to kiedyś lecz już nie będzie takim samym przyjacielem, takim samym wrogiem i takim samym strachem.......DLACZEGO PYTAM???

Dusza mówi że nienawidzi tego drania...lecz serce wciąż czuje i duszy podpowiada, ja sama teraz odpowiadam, chce Cię ostatni raz pocałować, ale nie wrócę do Ciebie to zapowiadam:)

Dusza mówi że nienawidzi tego drania...lecz serce wciąż czuje i duszy podpowiada, ja sama teraz odpowiadam, chce Cię ostatni raz pocałować, ale nie wrócę do Ciebie to zapowiadam:)

Kiedy jesteś smutny i ja jestem smutna, kiedy się uśmiechasz wtedy i ja rozbrzmiewam śmiechem, czuje w środku taką siłę że nic jej nie pokona, zakochałam się znów teraz to wiem...kocham Cię Skarbie...:*

To co było nie wróci...żałujęsz? Nie musisz....